ΩΦΕΛΙΜΑ

ΓΕΡΟΝΤΕΣ

ΘΑΥΜΑΤΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Ο Προφητης Ηλιας

3:22:00 π.μ.


Ὁ Προφήτης Ἠλίας ἦταν γιὸς τοῦ Σωβὰκ καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴ Θέσβη τῆς περιοχῆς Γαλαάδ, καὶ ἀνῆκε στὴν φυλὴ τοῦ Ἀαρῶν.


Ὅταν γεννήθηκε, ὁ πατέρας του εἶδε μία θεία ὀπτασία: Δυὸ ἄνδρες λευκοφορεμένοι τὸν ὀνόμαζαν Ἠλία, τὸν σπαργάνωναν μὲ φωτιὰ καὶ τοῦ ἔδιναν φλόγα νὰ φάει. Τότε ὁ πατέρας του, πῆγε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἀφοῦ περιέγραψε τὴν ὀπτασία στοὺς ἱερεῖς, ἐκεῖνοι τοῦ εἶπαν ἐρμηνεύοντας τὴν ὀπτασία, ὅτι ὁ γιὸς του θὰ γίνει προφήτης καὶ θὰ κρίνει τὸ Ἰσραὴλ μὲ δίκοπο μαχαίρι καὶ φωτιά.
https://www.dimitrisotiropoulosbooks.com/
Ὁ Προφήτης ἄσκησε τὸ προφητικό του χάρισμα ἐπὶ 25 ἔτη. Προεῖπε γιὰ τὴν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ στὴν γῆ 816 χρόνια πρίν. Ἦταν τόσο μεγάλη ἡ πίστη του, ποὺ κατέβασε τρεῖς φορὲς φωτιὰ ἀπὸ τὸν οὐρανό, σταμάτησε τὴν βροχὴ καὶ ἀνάστησε νεκρούς. Μὲ τὴν φωτιὰ μάλιστα ἔκαψε τοὺς στρατιῶτες ποὺ εἶχε στείλει ὁ βασιλιὰς Ὀχοζίας γιὰ νὰ τὸν συλλάβουν.


Στὸ ὅρος Χωρὴβ εἶδε τὸν ἴδιο τὸν Θεό, διέσχισε τὸν Ἰορδάνη μὲ τὴν μυλωτή του καὶ τέλος ἀνελήφθη μὲ ἅρμα πυρός. 

Ἐπίσης παρέστη στὴν Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ μαζὶ μὲ τὸν Μωϋσῆ. 


Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε


Ὁ ἔνσαρκος Ἄγγελος, τῶν Προφητῶν ἡ κρηπίς, ὁ δεύτερος Πρόδρομος, τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Ἠλίας ὁ ἔνδοξος, ἄνωθεν καταπέμψας, Ἐλισσαίῳ τὴν χάριν, νόσους ἀποδιώκει, καὶ λεπροὺς καθαρίζει· διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτὸν, βρύει ἰάματα.



Κοντάκιον. Ἦχος β’. Αὐτόμελον 

Προφῆτα καὶ προόπτα τῶν μεγαλουργιῶν τοῦ Θεοῦ, Ἠλία μεγαλώνυμε, ὁ τῷ φθέγματί σου στήσας τὰ ὑδατόρρυτα νέφη, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν, πρὸς τὸν μόνον Φιλάνθρωπον. 
Μεγαλυνάριον. 
Ζήλῳ οὐρανίῳ πυρποληθείς, φλέγεις τὴν ἀπάτην, ὡς πυρίπνους καὶ ζηλωτής· ὅθεν ἀνυψώθης, ἐν ἅρματι πυρίνῳ, ὦ Ἠλιοὺ Προφῆτα, πρὸς βίον ἄφθαρτον.

Αγιος Παϊσιος: Πολλοι ανθρωποι βασανιζονται, γιατι….

7:30:00 μ.μ.



– Γέροντα, όταν κάποιος ζορίζεται σε μια δουλειά, τι φταίει;

– Μήπως δεν την αντιμετωπίζει με καλούς λογισμούς;

https://www.dimitrisotiropoulosbooks.com/
Αν την αντιμετωπίζη όμορφα, τότε, όποια δουλειά και αν κάνη, θα είναι πανηγύρι.
– Γέροντα, και όταν κανείς στενοχωριέται, γιατί κάνει μια δουλειά βαρειά ή καταφρονητική, λ.χ. χτίζει ή πλένει κατσαρόλες σε κάποιο μαγειρείο κ.λ.π., πως πρέπει να τοποθετηθή;
– Αν σφεθή ότι ο Χριστός έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του[8], θα πάψη να στενοχωριέται. Με αυτό που έκανε ο Χριστός ήταν σα να μας έλεγε: «Έτσι πρέπει να κάνετε και εσείς». Είτε κατσαρόλια πλένει κανείς είτε σκάβει, να χαίρεται.
Άλλος καθαρίζει υπονόμους, γιατί δεν έχει άλλη δουλειά και είναι ο καημένος συνέχεια μέσα στα μικρόβια. Αυτός δεν είναι άνθρωπος; Δεν είναι εικόνα Θεού; Ήταν ένας οικογενειάρχης που είχε σαν επάγγελμα να καθαρίζη υπονόμους και είχε φθάσει σε μεγάλη πνευματική κατάσταση.
Είχε πάθει φυματίωση και ενώ είχε την δυνατότητα να φύγη, δεν ήθελε, επειδή σκεφτόταν,γαιτί να παιδεύεται κάποιος άλλος; Αγαπούσε την περιφρονημένη ζωή, γι’ αυτό ο Θεός τον χαρίτωσε.
Το επάγγελμα δεν κάνει τον άνθρωπο. Εγώ γνώρισα έναν αχθοφόρο που είχε αναστήσει νεκρό. Όταν ήμουν δικαίος[9] στην Σκήτη των Ιβήρων, με επισκέφθηκε μια μέρα κάποιος που ήταν περίπου πενήντα πέντε χρονών.
Είχε έρθει αργά το απόγευμα και δεν χτύπησε, για να μην ενοχλήση τους Πατέρες και κοιμήθηκε έξω. Όταν τον είδαν οι Πατέρες, τον πήραν μέσα και με ειδοποίησαν. «Καλά, του είπα, γιατί δεν χτύπησες το καμπανάκι, για να σού ανοίξουμε και σε τακτοποιήσουμε;». «Τι λες, Πάτερ μου, πως να ενοχλήσω τους Πατέρες;», μου είπε. Βλέπω, το πρόσωπό του είχε μία λάμψη.
Κατάλαβα ότι θα ζούσε πολύ πνευματικά. Μού είπε μετά ότι είχε μείνει μικρός ορφανός από πατέρα και γι’ αυτό, όταν παντρεύτηκε, αγαπούσε πάρα πολύ τον πεθερό του. Πρώτα περνούσε από το σπίτι των πεθερικών του και μετά πήγαινε στο σπίτι του. Στενοχωριόταν όμως, γιατί ο πεθερός του έβριζε πολύ.
Πολλές φορές τον είχε παρακαλέσει να μη βρίζη, αλλά εκείνος γινόταν χειρότερος. Κάποτε αρρώστησε βαριά ο πεθερός του. Τον πήγαν στο νοσοκομείο και μετά από λίγες μέρες πέθανε. Εκείνος δεν ήταν κοντά του την ώρα που ξεψύχησε, γιατί έπρεπε να ξεφορτώσει ένα πλοίο.
Όταν πήγε στο νοσοκομείο και τον βρήκε στο νεκροστάσιο, προσευχήθηκε με πολύ πόνο: «Θεέ μου, Σε παρακαλώ, είπε, ανάστησέ τον, για να μετανοήση, και μετά παρ’ τον». Αμέσως ο νεκρός άνοιξε τα μάτια του και άρχισε να κουνάη τα χέρια του.
Το προσωπικό, μόλις τον είδαν, εξαφανίσθηκαν.
Τον τακτοποίησε και τον πήγε στο σπίτι του εντελώς καλά. Έζησε πέντε χρόνια με μετάνοια και μετά πέθανε.«Πάτερ μου, μου είπε, ευχαριστώ πολύ τον Θεό, που μου έκανε αυτήν την χάρη. Ποιός είμαι εγώ, για να μου κάνη ο Θεός τέτοια χάρη;» Είχε πολλή απλότητα και τέτοια ταπείνωση, που ούτε καν του περνούσε από το μυαλό ότι ανέστησε νεκρό. Είχε διαλυθή από ευγνωμοσύνη προς τον Θεό γι’ αυτό που του έκανε.
Πολλοί άνθρωποι βασανίζονται, γιατί δεν κατορθώνουν να δοξασθούν με μάταιες δόξες ή να πλουτίσουν με μάταια πράγματα. Δεν σκέφτονται ότι αυτά στην άλλη, την αληθινή, ζωή ούτε χρειάζονται, αλλά ούτε και μεταφέρονται. Εκεί μόνον τα έργα μας θα μεταφέρουμε, τα οποία θα μας βγάλουν από εδώ και το ανάλογο διαβατήριο για το μεγάλο και αιώνιο ταξίδι μας.
8. Βλ.Ιω. 13,4-14.
9. Ο Προιστάμενος μιάς Σκήτης, ο οποίος εκλέγεται κάθε χρόνο από τους Γέροντες αυτής.


Απόσπασμα από τις σελίδες 173-176 του βιβλίου:
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Δ΄
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»

Θαυμαστη εμφανιση του μακαριστου Δημητριου Παναγοπουλου λιγες μερες μετα την κοιμηση του

12:00:00 π.μ.

Σε Μοναχή της Ι.Μ. Παναγίας Εικοσιφοινίσσης 
Από διήγηση του Γέροντος Εφραίμ Αριζόνας

https://www.dimitrisotiropoulosbooks.com/

Δημήτριος Παναγόπουλος: Να ήξερες σε τι θέση αξιώθηκα να’ ρθω χάριν
στις δικές σας προσευχές! Ρασοφόρων και Λαϊκών προσευχές που ενωμένες όλες μαζί σαν εκκωφαντική βοή ανεβαίνουν στα αφτιά του Θεού … Ούτε μπορούσα να το φανταστώ, ούτε που περιγράφεται. Όταν με έφερε ο συνοδός μου (εννοεί τον Άγγελο συνοδό του), να προσκυνήσω τον επί θρόνου καθεζόμενον Θεό και ενώ ήμουν μπρούμυτα πεσμένος άκουσα φωνή που χαμηλόφωνα πρόσταζε τον συνοδό μου. Να τον βάλεις μετά του Φιλοθέου και του Χαραλάμπους! Και ενώ απορώντας τον κοιτούσα πρόφθασε και μου απάντησε: Μετά των προσφιλών μου συγχρόνων Αγίων Γερόντων Φιλοθέου Ζερβάκου και Χαραλάμπους Βασιλοπούλου.

Στην ίδια λοιπόν δόξα βρίσκομαι με εκείνους πληρούμενος του Απείρου Φωτός και του Κυρίου μου. Είχα πιστέψει ότι οι αμαρτίες μου ήταν τόσες πολλές που δε θα μπορούσα να βρω θέση εδώ, αλλά ο Κύριος χάρη στις προσευχές σας παρίδε τους χρόνους της αγνοίας μου και βρίσκομαι εδώ όπως σου είπα. Μόνο που ο π.Χαράλαμπος είναι ένα σκαλοπάτι υψηλότερα, ως υπομείνας πολλά όχι μόνο υπέρ της πίστεώς μας, αλλά πολεμών και πολλά παθών, ως μάρτυς εις την ζωή του. Εμένα όμως μου υπέρ αρκεί ότι απολαμβάνω την άφραστον αυτήν τρυφήν, ζων αιωνίως μετά των εκλεκτών Γερόντων, δόξα που δεν μπορώ να σου περιγράψω !

Από θαυμαστή εμφάνιση του μακαριστού Δημητρίου Παναγόπουλου σε Μοναχή της Ι.Μ. Παναγίας Εικοσιφοινίσσης λίγες μέρες μετά την κοίμησή του. Από διήγηση του Γέροντος Εφραίμ Αριζόνας

«Πατερ» Κλεομενης, ο «τσαρλατανος» ψευτο - ιερεας που διασυρει την Ορθοδοξια

7:07:00 μ.μ.


του Δημήτρη Σωτηρόπουλου (δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια» της 12/07/2017)

Η λαϊκή ρήση «τα ράσα δεν κάνουν τον παπά», είναι γνωστή σε όλους. Περιστατικά ανθρώπων που τα φόρεσαν, χωρίς να είναι χειροτονημένοι από την Εκκλησία μας, επίσης. Όμως, τι γίνεται όταν στη σύγχρονη εποχή του διαδικτύου και των κοινωνικών δικτύων (social media) εμφανίζεται κάποιος που διασύρει ολόκληρη την Ορθοδοξία παριστάνοντας τον…ρασοφόρο;

https://www.dimitrisotiropoulosbooks.com/
Ο λόγος για τον «Πάτερ» Κλεομένη, όπως είναι ευρύτατα γνωστός ο παλαιοημερολογίτης (;) ψευτο - ιερωμένος, που έχει κατακλύσει τα ηλεκτρονικά μέσα με την γραφική παρουσία του. Βλέποντας κανείς τα δεκάδες (!!!) βίντεο που ανεβάζει στο κανάλι του στο Youtube, αναρωτιέται αν πρόκειται απλώς για έναν…τρελό ή αν υπάρχει κάτι άλλο, χειρότερο από πίσω.

Γιατί το λέμε αυτό; Διότι, γνωρίζοντας τον τρόπο λειτουργίας του διαδικτύου, μπορούμε να καταλάβουμε αν κάτι είναι πραγματικά αυθόρμητο ή έχει άλλους σκοπούς: Για παράδειγμα, δεν είναι φυσιολογικό, ακόμα και για κάποιον με απίστευτες τάσεις επιδειξιομανίας, να δημοσιεύει 5 και 6 βίντεο καθημερινά, να γυρίζει σε όλη την Αθήνα και να αυτο - εξευτελίζεται, παριστάνοντας τον «τιμωρό» των «αντίχριστων».

ΚΛΩΤΣΙΕΣ ΣΕ ΑΤΜ, ΚΑΨΙΜΟ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ, ΚΑΤΑΡΕΣ ΚΑΙ…ΕΞΟΡΚΙΣΜΟΙ ΣΕ ΚΕΡΑΙΕΣ ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑΣ

 
Ο «Πάτερ» Κλεομένης, λοιπόν, κάνει ό,τι είδους παλαβωμάρα μπορεί να φανταστεί κανείς: Επιτίθεται σε ΑΤΜ τραπεζών κλωτσώντας τα, καίει χαρτονόμισμα των 50 Ευρώ «για να σας δείξω τι κάνω εγώ με αυτό που προσκυνάτε», όπως χαρακτηριστικά λέει. Επικροτεί τις καταστροφές στα ακυρωτικά μηχανήματα του μετρό, σπάει κινητά μεγάλης αξίας και τα πετάει στη θάλασσα, «εξορκίζει» κεραίες κινητής τηλεφωνίας και απορρίπτει κάθε είδους κάρτα ως «αντίχριστη». Γενικά θεωρεί «σατανιασμένη» την τεχνολογία, αλλά την χρησιμοποιεί ευχαρίστως για να διαδίδει τις…τρέλες του (ίσως και για να βγάζει μεροκάματο από τις διαφημίσεις του Youtube, αφού οι συνδρομητές στο κανάλι του έχουν ξεπεράσει τους 8.000, με συνολικά πάνω από 2 εκατομμύρια θεάσεις!!!).

Φυσικά, δεν θα μπορούσαν να λείψουν από το «ρεπορτόριο» του εν λόγω «διασκεδαστή» οι Εβραίοι και οι Μασώνοι: Μέχρι και έξω από Συναγωγές και μασωνικές στοές έχει φθάσει ο «Πάτερ» Κλεομένης, αναθεματίζοντας και καταρώμενος. Όμως, εκεί που η γελοιότητα ξεπερνά κάθε όριο, είναι σε μια από τις πιο πρόσφατες εξορμήσεις του, στο Στάδιο Καραϊσκάκη: Εκεί, υβρίζει τον Ολυμπιακό (!!!) φτύνοντας προς το μέρος του γηπέδου και θυμίζοντας περισσότερο χούλιγκαν, παρά Ορθόδοξο Ιερωμένο. Ενώ σε άλλο βίντεο, μας δείχνει «πώς να πλενόμαστε στους έσχατους καιρούς», κάνοντας…μπουγάδα πάνω στο ράσο που φοράει!!!

ΥΒΡΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

 
Δεδομένου ότι ο εν λόγω «Ιερέας» είναι, κατά πάσα πιθανότητα, παλαιοημερολογίτης, εκτοξεύει μύδρους εναντίον του Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών, αποκαλώντας τους «Εκκλησία του Σατανά» . Ανακαλύπτει «εβραϊκά σύμβολα» στην Μητρόπολη Αθηνών και κατηγορεί την Ελλαδική Εκκλησία ως «βολεμένη» και τους Ιερείς ως έχοντες «πολλά λεφτά», κερδίζοντας έτσι την συμπάθεια αντιχριστιανικών κύκλων: Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο που οι ιστοσελίδες που τον προβάλουν περισσότερο, είναι κάποιες άθεες που συνεχώς ειρωνεύονται και υβρίζουν την Ορθοδοξία.

Γυρνώντας, λοιπόν, με ένα σακίδιο στην πλάτη, ο «Πάτερ» Κλεομένης κάνει «ομολογία πίστεως», όπως δηλώνει, κατακεραυνώνοντας και αναθεματίζοντας τους πάντες: Θυμίζει, σε πολλούς, την αλήστου μνήμης κυρία Λουκά, που (όλως τυχαίως) βγήκε στο προσκήνιο την εποχή που ήταν στην επικαιρότητα το θέμα των ταυτοτήτων και γίνονταν οι μεγαλειώδεις λαοσυνάξεις επί Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου.


ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΚΑΘΕ ΟΡΙΟ Ο ΨΕΥΤΟ - ΙΕΡΕΑΣ, ΒΑΝΔΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΓΛΥΠΤΟ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ!

Εκτός των άλλων, ο "Πάτερ" Κλεομένης, προχώρησε και στον βανδαλισμό ενός έργου τέχνης, του γλυπτού «Κρίση» του Τάσου Νυφαδόπουλου, που βρίσκεται επί της Βουλιαγμένης.
Πρόκειται για το πρώτο δημόσιο γλυπτό παγκοσμίως με θέμα την κρίση και τις συνέπειες της στον άνθρωπο και την κοινωνία. Τα αποκαλυπτήρια του έγιναν το 2015, κατόπιν δωρεάς του γλύπτη Τάσου Νυφαδόπουλου στο Δήμο Ελληνικού- Αργυρούπολης. Ο γλύπτης εργαζόταν επί 18 μήνες στο έργο αυτό χωρίς να πάρει χρήματα.
Το βίντεο που αναρτήθηκε στο Youtube δείχνει τον ψευτο - ρασοφόρο να απευθύνει υβριστικά σχόλια στο γλυπτό «Κρίση» του Τάσου Νυφαδόπουλου, χρησιμοποιώντας την έκφραση «σατανιασμένο άγαλμα της νέας εποχής, μασωνικό», να ανεβαίνει στη βάση του έργου και να σπάει το πέλμα και τα δάχτυλα του ποδιού του γλυπτού - ανθρώπου με ένα σφυρί, μέχρι το σημείο που σπάει το σφυρί του από τις κρούσεις.
Ο Τάσος Νυφαδόπουλος μιλώντας για το γεγονός μέσω βίντεο που ανέβασε στο Youtube σημειώνει: «Μιλάω δημόσια για  αυτό το γεγονός γιατί αν επιτρέψω να περάσει έτσι είναι σαν να γίνομαι συνένοχος προς όποια άλλη πράξη βαρβαρότητας κάνει στο μέλλον σε δημόσια Τέχνη. Καλώ όλους να μοιραστούν αυτό το βίντεο  στα social media που διαθέτουν ώστε να μη μείνουμε σιωπηροί σε μια τέτοια πράξη.»
Το ερώτημα είναι: Μετά και από αυτό το "κατόρθωμα" του εν λόγω "Πάτερ", μήπως θα πρέπει κάποιος ή κάποιοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να τον "μαζέψουν";

ΓΡΑΦΙΚΟΣ Ή ΥΠΟΚΙΝΟΥΜΕΝΟΣ;
Το ερώτημα είναι απλό: Είναι ο «Πάτερ» Κλεομένης ένας ακόμα «τσαρλατάνος», από αυτούς που αφθονούν ειδικά στην σύγχρονη νεοελληνική κοινωνία της κρίσης; Είναι ένας «τρελός» με υπερβολική μανία προβολής, που πρέπει απλά να αγνοήσουμε ή ακόμα και να…διασκεδάσουμε μαζί του;

Ή μήπως, άθελά του ή μη, παίζει το ρόλο του «χρήσιμου ηλίθιου» διακωμωδώντας το ράσο, προσφέροντας έτσι πολύτιμες υπηρεσίες σε όσους απεργάζονται την διάλυση της Πίστης και της Πατρίδας μας; Όταν, για παράδειγμα, σε σοβαρά θέματα όπως π.χ. η ανέγερση ισλαμικού τεμένους στον Βοτανικό, βγαίνει μπροστά (!!!) ο «Πάτερ» Κλεομένης, ποιος ωφελείται;

Δεν θα θέλαμε να μπλέξουμε σε…συνωμοσιολογίες, όμως μας φαίνεται αρκετά «περίεργη» η τεράστια προβολή του εν λόγω «παπά» ειδικότερα στα κοινωνικά δίκτυα και το διαδίκτυο, που χρησιμοποιεί κατά κόρον η νεολαία. Βολεύει πολλούς, αντί για του σύγχρονους Αγίους και Γέροντες, οι νέοι να βλέπουν έναν…καραγκιόζη που εξευτελίζει την Ορθοδοξία.

Σε κάθε περίπτωση, θεωρούμε πως καλό θα είναι η Διοικούσα Εκκλησία να εξετάσει το ζήτημα και να λάβει θέση. Ας μην αδιαφορήσει, διότι άνθρωποι σαν τον «Πάτερ» Κλεομένη αποκτούν τελικά πολλούς οπαδούς, «πλανώντες και πλανώμενοι».




***ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Δείχνοντας γρήγορα αντανακλαστικά, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος αντέδρασε στο δημοσίευμα και τα όσα απαράδεκτα κάνει ο «Πάτερ» Κλεομένης, με το ακόλουθο Δελτίο Τύπου:



Ο "πατήρ Κλεομένης" ουδεμία σχέση έχει με την Εκκλησία της Ελλάδος (18/7/2017).

Κατά το τελευταίο διάστημα αναρτώνται στο διαδίκτυο βιντεοσκοπημένοι βανδαλισμοί μνημείων και εγκαταστάσεων και υβριστικές δηλώσεις ρασοφόρου, ο οποίος αυτοαποκαλείται «πατήρ Κλεομένης» και δηλώνει ότι ενεργεί προς υπεράσπιση της ορθοδόξου πίστεως. Επιθυμούμε να καταστήσουμε σαφές ότι το πρόσωπο αυτό δεν είναι ούτε μοναχός, ούτε κληρικός της ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος. Αποδοκιμάζουμε τις παράνομες πράξεις του ως απολύτως άσχετες με τον Λόγο αγάπης και πραότητας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και δηλώνουμε την συμπαράστασή μας προς όσους πλήττονται από τις ενέργειές του. Με αφορμή την παραπάνω περίσταση, καλούμε τον λαό να είναι γενικότερα επιφυλακτικός απέναντι σε ανάλογες περιπτώσεις ρασοφόρων, οι οποίοι εμφανίζονται ως δήθεν μοναχοί ή κληρικοί της ορθόδοξης Εκκλησίας.


Η ευχαριστιακη ζωη στον Παραδεισο

12:00:00 π.μ.




Ο Πανάγαθος Θεός έπλασε τον άνθρωπο από αγάπη, ελεύθερα, για να συμμετάσχη στην Ζωή Του. Τον επροίκισε με σπάνια χαρίσματα, το λογικό, το αυτεξούσιο, την αγαπητική δύναμι. Όλα αυτά αποτελούν το «κατ’ εικόνα». 
Του έδωσε τα χαρίσματα αυτά για να μπορη να ζη σε κοινωνία με τον Θεό, να αγαπά τον Θεό, να συνομιλή με τον Θεό, να προσφέρεται στον Θεό. Σύμφωνα με το πρώτο κεφάλαιο της Γενέσεως ο άνθρωπος ζούσε στον Παράδεισο ευτυχισμένα, μέσα στην αγάπη του Ουράνιου Πατέρα. Κάθε μέρα δεχόταν την επίσκεψί Του. Συνομιλούσε μαζί Του και χαιρόταν κοντά Του. 

Μέσα στον Παράδεισο ο Πανάγαθος Θεός τοποθέτησε τον άνθρωπο ως βασιλέα, να χρησιμοποιή όλα τα αγαθά που του έδωσε και χρησιμοποιώντας και εξουσιάζοντας αυτά σωστά να τα προσφέρη με ευχαριστία στον Θεό. Προσφέροντας δε στον Θεό την ευχαριστία για όλα τα δώρα που του έδωσε, να είναι συγχρόνως και ιερεύς.
Έτσι ο πρώτος άνθρωπος ήταν βασιλεύς και ιερεύς. Μπορούσε να δέχεται τα πρόσωπα, τους άλλους ανθρώπους, τα πράγματα, τον εαυτό του, ως δώρα του Θεού και ευχαριστώντας τον Θεό να τα επαναπροσφέρη πάλι στον Θεό και Πατέρα του ως θυσία· ζούσε θεοκεντρικά· είχε ως κέντρο της ζωής τον Θεό· όλα τα δεχόταν ως δώρα του Θεού και όλα τα επέστρεφε στον Θεό ως δώρα δικά Του. Γινόταν δηλαδή μέσα στον Παράδεισο μια ανταλλαγή δώρων. Αυτή ήταν η ζωή των πρώτων ανθρώπων, όσο εδέχοντο την αγάπη του Θεού. 

Όλη τους η ζωή ήταν μια ευχαριστία, μια εκδήλωσι ευγνωμοσύνης προς τον Ουράνιο Πατέρα. Ήταν μια ζωή αγαπητική. Ό,τι έκανε ο άνθρωπος ήταν μια έκφρασι αγάπης προς τον Θεό και προς τον συνάνθρωπό του. Επιτελούσε τρόπον τινά μια Θεία Λειτουργία, την Λειτουργία του Παραδείσου· και συλλειτουργούσε σ’ αυτήν την Λειτουργία μαζί με τους αγίους Αγγέλους, οι οποίοι προ του ανθρώπου ήδη είχαν δημιουργηθή ως λογικά κτίσματα του Θεού και είχαν ως αποστολή να λατρεύουν συνεχώς τον Θεό, να τον ευχαριστούν και να προσφέρωνται στον Δημιουργό τους.

Έκπτωσις του ανθρώπου από την ευχαριστιακή ζωή. Διατάραξις των σχέσεων του με τον Θεό, τον συνάνθρωπο, τον εαυτό του, την κτίσι.

Δυστυχώς όμως, όπως όλοι γνωρίζουμε, ο άνθρωπος παρασύρθηκε από τον διάβολο. Θέλησε να ανατρέψη το σχέδιο του Δημιουργού, να βάλη ως κέντρο του κόσμου τον εαυτό του αντί για τον Θεό, να ζή ανθρωποκεντρικά και όχι θεοκεντρικά. 

Όχι ευχαριστιακά, αλλά αυτόνομα και εγωιστικά. Να χρησιμοποιή τα δώρα του Θεού, τους άλλους ανθρώπους, τον εαυτό του, χωρίς να τα αναφέρη στον Θεό, χωρίς να ευχαριστή τον Θεό. Να τα χρησιμοποιή κατά ένα εγωιστικό τρόπο. Αυτή η τοποθέτησις του πρώτου ανθρώπου, που είναι και η αμαρτία του, συνετέλεσε ώστε ο άνθρωπος να παύση να ζή σε κοινωνία με τον Θεό. Τώρα πιά δεν έχει εκείνη την ευλογία που είχε, να δέχεται την επίσκεψι του Ουράνιου Πατέρα του και αυτός να τρέχη κοντά Του, να συνομιλή και να χαίρεται μαζί Του.

Μετά την αμαρτία πάλι ο Θεός Πατέρας έρχεται κοντά του, αλλ’ ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήση κοντά στον Θεό. Φοβάται, κρύβεται, γιατί ο εγωισμός δεν του επιτρέπει πιά να αισθάνεται τον Θεό Πατέρα του, όπως τον αισθανόταν μέχρι εκείνη την ώρα.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και σήμερα, όταν μερικές φορές τα παιδιά που παρασύρονται από τον εγωισμό και θέλουν να επαναστατήσουν κατά του καλού πατέρα τους, δεν μπορούν να τον πλησιάσουν όπως τον πλησίαζαν πριν επαναστατήσουν, κι ενώ αυτός τους αγαπά, πάει κοντά τους, αυτά φεύγουν, διότι δεν μπορούν να αισθανθούν και να δεχθούν την αγάπη του αντιπροσφέροντας την δική τους αγάπη ως αντίδωρο.

Όταν ο άνθρωπος παύει να αισθάνεται τον Θεό ως Πατέρα του, παύει να αισθάνεται και τους άλλους ανθρώπους ως αδελφούς του. Δεν βλέπει πιά τους αλλους ανθρώπους ως δώρα του Θεού. Ανάμεσα στον εαυτό του και στον άλλο άνθρωπο μπαίνει η καχυποψία, ο φόβος. Ο άλλος άνθρωπος γίνεται αντικείμενο εκμεταλλεύσεως, σκεύος ηδονής, εχθρός και αντίπαλος. Στην ζωή μας μπαίνουν τα πάθη και έτσι η ζωή μας χάνει την δυνατότητα να είναι κοινωνία αγάπης και γίνεται κόλασις.

Σας θυμίζω εδώ εναν σύγχρονο φιλόσοφο, τόν Σάρτρ, ο οποίος λέει ότι «ο άλλος άνθρωπος είναι η απειλή της ελευθερίας μας, είναι η κόλασίς μας». Εκεί οδηγεί ο εγωισμός. Όταν δεν μπορούμε να ζούμε τον άλλο άνθρωπο ως εικόνα του Θεού, ως αδελφό μας, τον βλέπουμε σαν απειλή της ελευθερίας μας, και τελικά η σχέσις με αυτόν γίνεται κόλασις.

Χάνει λοιπόν την δυνατότητα ο άνθρωπος να αισθάνεται τον Θεό Πατέρα του, τον άλλο άνθρωπο αδελφό του. Επίσης χάνει την δυνατότητα να αισθάνεται τα υλικά πράγματα ως δώρα του Θεού και να τα χρησιμοποιή σωστά. Έτσι αρχίζει η κατάχρησις της φύσεως απ’ τον άνθρωπο. 

Δεν κάνει πλέον χρήσι ευχαριστιακή όπως πρώτα, αλλά κατάχρησι. Η φύσις πάλι αρνείται να υπακούση στον άνθρωπο που έπαυσε να υπακούη στον Θεό και επαναστατεί εναντίον του. Τα στοιχεία της φύσεως εξεγείρονται, τα ζώα γίνονται άγρια, θέλουν να κατασπαράξουν τον άνθρωπο, χάνεται η ισορροπία και η αρμονία που υπήρχε μεταξύ ανθρώπου και φύσεως πριν να αμαρτήση ο άνθρωπος.

Αλλά χάνει και την εσωτερική του ειρήνη ο άνθρωπος. Δεν χωρίζεται μόνο από τον Θεό, τον συνάνθρωπό του και την φύσι. Διχάζεται και εσωτερικά. Πάσχει ένα είδος σχιζοφρενείας. Πράττει αυτό που δεν θέλει ή ακόμη αυτό που μισεί. Νοιώθει τους δύο νόμους, τον νόμο του Πνεύματος και τον νόμο της σαρκός. Και αυτοί οι δύο νόμοι συγκρούονται μέσα του. Αυτόν τον εσωτερικό διχασμό πάθαμε, όταν επαναστατήσαμε κατά του Θεού Πατρός μας.

Όταν ο άνθρωπος έπαυσε να ζή ευχαριστιακά, θεοκεντρικά, και άρχισε να ζη ανθρωποκεντρικά, έχασε τον άξονα, το κέντρο του κόσμου, τον Θεό. Όταν παύσης να ζής με τον Θεό και να τα συνδέης όλα με τον Θεό, είναι φυσικό ότι πλέον ο κόσμος δεν έχει για σένα κέντρο. Έτσι όλη η ζωή αποδιοργανώνεται. Ο άνθρωπος ενεργεί τις διάφορες πράξεις της ζωής του διεσπασμένα, χωρίς ενότητα. Ο κόσμος κομματιάζεται. Όλα είναι ασύνδετα μεταξύ τους. Μέσα στον κομματιασμένο κόσμο κομματιάζεται και αυτός και χάνει την εσωτερική του ενότητα και ειρήνη.

Το ίδιο συμβαίνει και με τις επί μέρους λειτουργίες της ζωής. Όλες oι λειτουργίες της ζωής που πρώτα ήταν συνδεδεμένες με τον Θεό, τώρα αποσυνδέονται και μεταξύ τους. Επειδή και αυτές δεν έχουν κέντρο και ενότητα, χάνουν την δυνατότητα να αποτελούν όλες μαζί μια Λειτουργία, δηλαδή μια προσφορά όλης της υπάρξεως του ανθρώπου στον Θεό.

[*] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία που έγινε στην αίθουσα διαλέξεων της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας την 9η Μαΐου 1982 προσκλήσει και παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δράμας κ.κ. Διονυσίου




Αγια Μαρινα Βονης Ηρακλειου. Το μοναστηρι που επιτελουνται θαυματα. Το φιδι στην εικονα της Αγιας

7:30:00 μ.μ.


Μιλώντας για την Αγία Μαρίνα, το μυαλό κυρίως των Κρητικών πηγαίνει αμέσως στη Βόνη, στο ιστορικό μοναστήρι που κάθε χρόνο κατακλύζεται από χιλιάδες πιστούς που σπεύδουν από κάθε γωνιά της Κρήτης και της Ελλάδας.

Να προσκυνήσουν τη θαυματουργή εικόνα, να ζητήσουν τη βοήθεια της Αγίας, να την ευχαριστήσουν για ένα ακόμα θαύμα της. Δεν είναι λίγοι αυτοί που πηγαίνουν με τα πόδια, κουβαλώντας άρτους, λαμπάδες ή όποιο τάμα τους.
Αγία Μαρίνα Βόνης
Νότια  λοιπόν του χωριού Βόνη, στο Νομό Ηρακλείου και απόσταση 500 μ. περίπου βρίσκεται το ξωκλήσι της Αγίας Μαρίνας, το οποίο θεωρείται θαυματουργό. Παλιότερα μάλιστα, όπως πιστεύεται, ανάβλυζε από το χώρο του ιερού άγιασμα.
Αγία Μαρίνα βόνης 4
Συγκεντρώνει χιλιάδες προσκυνητές από όλα τα μέρη της Κρήτης, την ημέρα του εορτασμού της Αγίας, στις 17 Ιουλίου.
Η παράδοση και οι πηγές
Αγία Μαρίνα Βόνης 2
Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, η περιοχή, στην οποία βρίσκεται η εκκλησία της Αγ. Μαρίνας ήταν ιδιοκτησία του Χοσρέφ Πασά από τη Βόνη και την πούλησε στον Ιωάννη Καπαρουνάκη από το Θραψανό. Ο αγάς δε συμπεριέλαβε στο συμβόλαιο μια ερειπωμένη εκκλησία, που ήταν μέσα στο κτήμα. Ο Καπαρουνάκης την ανοικοδόμησε με τη συνδρομή των κατοίκων Βόνης και Θραψανού το 1901. Μαρμάρινη επιγραφή στην είσοδο του μικρού ναού αναφέρει: «Ο ιερός ούτος ναός ωκοδμήθη ευλάβει εισφορά και φροντίδι του ευσεβούς Ιωάννου Α. Καπαρουνάκη εκ Θραψάνου εν έτει 1901».
Αγία Μαρίνα στη Βόνη
Πάνω από τη μικρή εκκλησία κτίστηκε νέος μεγαλοπρεπής ναός, ξενώνες κλπ. Ο ναός αποτελούσε ιερό προσκύνημα και το διοικούσε επταμελής επιτροπή απο τα οποία τρία μέλη ήταν απο το Θραψανό, τρία απο την Βόνη και προεδρεύων ήταν ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος Κρήτης. Σήμερα αποτελεί αυτόνομη Μονή με ολιγάριθμες μοναχές.
Αγία Μαρίνα Βόνης 3
Σύμφωνα με μια άλλη παράδοση, ο Ιωάννης Καπαρουνάκης περνούσε από τη θέση του σημερινού μοναστηριού για το χωριό του και σταμάτησε στο σημείο για να δροσιστεί, διότι δεν ένιωθε καλά. Ήπιε από το άγιασμα και αμέσως εξαφανίστηκαν τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, ενώ στο σημείο βρήκε και μια μικρή εικόνα της Αγίας Μαρίνας.
Αγία Μαρίνα Βόνης 5
Τότε ζήτησε από τον Τούρκο διοικητή να του επιτρέψει να χτίσει ένα μικρό ναό, πράγμα όμως που δεν κατέστη δυνατό. Όταν αργότερα άρχισαν να αρρωσταίνουν τα παιδιά του Τούρκου και να πεθαίνουν, μόνο τότε ο Τούρκος φώναξε τον Ιωάννη Καπαρουνάκη – που είναι και ο κτήτωρ της μονής – λέγοντάς του ότι θα γίνει πράξη το ζήτημα που του είχε θέσει.
Το φίδι στην Αγία Μαρίνα της Βόνης
Στην κάτω δεξιά μεριά του εικονοστασίου στην Αγία Μαρίνα, μπορούμε να δούμε μέσα σ΄ ένα  διάφανο μπουκαλάκι ένα μικρό φίδι, το οποίο διατηρείται σε συντηρητικό υγρό.
φίδι Αγίας Μαρίνα
Σύμφωνα με την παράδοση, μια άρρωστη τσιγγάνα από τη Θεσσαλονίκη, ήρθε να προσευχηθεί στην Αγία Μαρίνα. Η κοιλιά της ήταν φουσκωμένη και πονούσε. Όταν σταυρώθηκε με το λάδι από το καντήλι της Αγίας, απέβαλε από τον οργανισμό της το φίδι και λευτερώθηκε από τους πόνους της.
Πηγές:
Επιμέλεια -φωτογραφίες: Βασιλική Παπουτσάκη

Η αγια Μαρινα (Μητροπολιτου Γορτυνος και Μεγαλοπολεως Ιερεμια)

12:00:00 μ.μ.


1. Στίς 17 Ἰουλίου ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, ἀδελφοί χριστιανοί, ἑορτάζει τήν ἁγία Μαρίνα. Ἡ ἁγία αὐτή ἔζησε στά τέλη τοῦ 3ου αἰ. σέ κάποιο χωριό τῆς Πισιδίας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. 
Ἀπό μικρή ἡλικία ἔμεινε ὀρφανούλα ἀπό μητέρα καί ὁ πατέρας της, πού ἦταν εἰδωλολάτρης ἱερέας, τήν παρέδωσε σέ μιά γυναίκα γιά νά τήν ἀναθρέψει. Γειτόνισσες γυναῖκες, πού ἦταν χριστιανές, ἀλλά καί ἄλλοιχριστιανοί, μίλησαν στήν μικρή Μαρίνα γιά τήν πίστη στόν Χριστό, τόν ἀληθινό Θεό. Καί ἡ Μαρίνα, σάν καλό χωράφι πού ἦταν ἡ ψυχή της, ἀλλά προπαντός μέ τόν φωτισμό τοῦ Θεοῦ, δεχόταν τά καλά λόγια, πού ἄκουγε ἀπό στόματα χριστιανῶν, καί πίστεψε ἀπό μικρή στόν ἀληθινό Θεό, τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό. Καί ὄχι μόνον πίστεψε, ἀλλά καί ἀγάπησε θερμά τόν Χριστό, τόσο πολύ, ὥστε σέ ἡλικία δεκαπέντε ἐτῶν φλεγόταν ἡ καρδιά της νά Τόν ὁμολογήσει καί νά πεθάνει μέ μαρτυρικό θάνατο γι᾽ Αὐτόν. Ἄς εἶναι ἀναπαυμένες καί ἅγιες οἱ ψυχές τῶν χριστιανῶν ἐκείνων, πού μίλησαν στό μικρό κοριτσάκι τήν Μαρίνα γιά τήν πίστη καί τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, καί τήν ἔκαναν, ἀπό νεαρή κοπέλλα, νά θέλει νά μαρτυρήσει γι᾽ Αὐτόν. Βλέπετε, χριστιανοί μου, ὅτι πρέπει νά μιλᾶμε στούς ἄλλους γιά τήν πίστη μας καί σ᾽ αὐτά ἀκόμη τά μικρά παιδάκια; 

Ἀλλά πρέπει νά μιλᾶμε σωστά, ὅπως ἐκεῖνοι οἱ ἄγνωστοι χριστιανοί μίλησαν σωστά στήν μικρή Μαρίνα γιά τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ. Γιατί, γιά νά θέλει τώρα ἡ δεκαπεντάχρονη κοπέλλα Μαρίνα νά μαρτυρήσει γιά τόν Χριστό, φαίνεται ὅτι οἱ χριστιανοί πού τήν κατήχησαν τῆς εἶπαν καί γιά μαρτύριο. Τῆς εἶπαν ὅτι γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ οἱ χριστιανοί πρέπει νά δίνουν καί τήν ζωή τους ἀκόμη.

2. Ἡ Μαρίνα, τώρα πού ἔγινε κοπέλλα, ὁμολογοῦσε σέ ὅλους τήν πίστη της στόν Χριστό καί ἔβριζε τά ψεύτικα εἴδωλα. Τό ἄκουσε αὐτό καί ὁ πατέρας της, πού ἦταν, ὅπως εἴπαμε, ἱερέας τῶν εἰδώλων, καί προσπάθησε νά τήν μεταπείσει καί νά λατρέψει καί αὐτή τά εἴδωλα. Ἀλλά εἰς μάτην! Ἡ Μαρίνα μέ περισσότερη δύναμη ὁμολογοῦσε τήν πίστη στόν Χριστό καί ἐχλεύαζε τά εἴδωλα λυπούμενη γιά τήν εἰδωλολατρία τοῦ πατέρα της. Ὁ πατέρας της τήν ἐμίσησε γι᾽ αὐτό καί τήν ἀποκλήρωσε.

3. Τόν καιρό ἐκεῖνο ἔτυχε νά περνᾶ ἀπό τόν τόπο πού κατοικοῦσε ἡ Ἁγία ὁ εἰδωλολάτρης ἔπαρχος Ὀλύμβριος, ἕνας ἄγριος στόν χαρακτήρα του ἄνθρωπος. Αὐτός, ὅταν εἶδε τήν Μαρίνα, τήν ἀγάπησε γιά τήν ὀμορφιά της καί ἤθελε νά τήν πάρει γιά γυναίκα του. Γι᾽ αὐτό διέταξε νά τήν φέρουν στό παλάτι του. Ὁ ἄρχοντας τήν ἐρώτησε νά τοῦ πεῖ τό ὄνομά της καί τό Θεό πού λατρεύει. Αὐτή τότε τοῦ ἀποκρίθηκε ἄφοβα: «Μέ λένε Μαρίνα καί θέλω νά εἶμαι δούλη τοῦ Θεοῦ καί Σωτήρα μου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος ἔκανε ὅλο τόν κόσμο»! Γι᾽ αὐτήν τήν ἀπάντηση τῆς Ἁγίας ὁ ἔπαρχος τήν ἐφυλάκισε μέχρι τήν ἄλλη ἡμέρα, κατά τήν ὁποία εἶχαν μιά μεγάλη εἰδωλολατρική ἑορτή, ἐλπίζοντας ὅτι θά τήν πείσει νά ἔλθει καί αὐτή στήν γιορτή γιά νά θυσιάσει. Τήν ἄλλη μέρα ἔφεραν πράγματι καί τήν Μαρίνα ἀπό τήν φυλακή στήν γιορτή. Ὁ Ὀλύμβριος καί μέ κολακεῖες καί μέ ἀπειλές προσπάθησε νά μεταπείσει τήν Μαρίνα νά ἀρνηθεῖ τά ὅσα εἶπε στήν πρώτη συνάντηση μαζί του καί νά προσφέρει καί αὐτή θυσία στά εἴδωλα. Ἀλλά ἡ ἁγία Μαρίνα τώρα μέ μεγαλύτερη παρρησία τοῦ εἶπε: «Δεῖρε με, πνίξε με, σφάξε με, βασάνισέ με μέ μύρια βάσανα. Δέν πρόκειται νά ἀρνηθῶ τόν Χριστό μου, πού εἶναι ἡ Ἀλήθεια, καί νά προσκυνήσω τά εἴδωλα, πού εἶναι ψέματα». Τότε, χριστιανοί μου, μάνιωσε ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας καί διέταξε νά ρίξουν καταγῆς τήν Ἁγία καί νά τήν ραβδίσουν σκληρά μέ ραβδιά πού εἶχαν ἀγκάθια. Αὐτό καί ἔκαναν οἱ ὑπήκοοί του. Ἀπό τούς ραβδισμούς κυλοῦσε ἄφθονο στήν γῆ τό παρθενικό αἷμα τῆς μάρτυρας ἁγίας Μαρίνας. Ἀλλά αὐτή, παρά τήν σκληρότητα τοῦ βασανιστηρίου, ὑπέφερε μέ ἀνδρεία τούς πόνους τοῦ ραβδισμοῦ. Αὐτό σημαίνει ὅτι αὐτή ἡ νεαρή νεάνιδα Μαρίνα ἦταν θεοφόρα, ὅτι εἶχε μέσα της πλούσια τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, πού τήν δυνάμωνε νά ὑποφέρει ἀγόγγυστα τό μαρτύριο. Ὅσοι λύγιζαν στό μαρτύριο, αὐτό ἦταν ἀποδεικτικό στοιχεῖο ὅτι δέν εἶχαν μέσα τους τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, καί ἄς παρίσταναν τόν ἑαυτό τους ὑποκριτικά ὡς καλόν.
4. Τέλος πάντων, μέ τήν σταθερότητα τῆς Ἁγίας κατεξευτελίστηκε ὁ ἄρχοντας καί διέταξε πάλι νά τήν βάλουν στήν φυλακή. Ἐκεῖ, χριστιανοί μου, πολέμησε τήν ἁγία Μαρίνα προσωπικά ὁ ἴδιος ὁ διάβολος, γιατί τῆς παρουσιάστηκε σάν ἕνας φοβερός δράκοντας, πού ἀπό τό στόμα του ἔβγαινε φωτιά καί καπνός. Ἡ Ἁγία προσευχόταν καί, ἀφοῦ ἐπικαλέστηκε τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἔκανε μέ τό δεξί της χέρι τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ στά σπλάγχνα τοῦ δράκοντα καί – ὤ, ἡ δύναμη τοῦ Σταυροῦ! –σχίστηκε ἡ κοιλιά του καί ἔγινε ἄφαντος. Ἀλλά σέ λίγο ὁ διάβολος τῆς ἐμφανίστηκε πάλι μέ μορφή μαύρου σκυλιοῦ. Ἡ Ἁγία, δυναμωμένη τώρα ἀπό τήν προηγούμενη νίκη της, ἅρπαξε τό σκυλί ἀπό τίς τρίχες του καί τό χτύπησε στό κεφάλι μέ ἕνα σφυρί πού βρῆκε καταγῆς καί ταπείνωσε ἔτσι ἐντελῶς τόν διάβολο. Τότε, χριστιανοί μου, μετά ἀπό αὐτά, ἐκεῖ στήν φυλακή πού ἦταν ἡ Ἁγία, φάνηκε μία θεία ὀπτασία. Ἀπό ἕνα Σταυρό, ὁ ὁποῖος ἔφθανε ἀπό τήν γῆ μέχρι τόν οὐρανό, ἔβγαινε ἕνα μεγάλο Φῶς· ἐπάνω δέ στόν Σταυρό πετοῦσε μία λευκή καί καθαρή Περιστερά. Αὐτή ἡ ὀπτασία δήλωνε τό μυστήριο τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Θεοῦ μας. Τό Φῶς σήμαινε τήν δόξα τοῦ Πατρός· ὁ Σταυρός δήλωνε τόν Ἐσταυρωμένο Κύριο καί ἡ λευκή Περιστερά τό Ἅγιο Πνεῦμα. Ἡ Περιστερά ἔπειτα ἦλθε κοντά στήν Ἁγία καί τῆς εἶπε: «Χαῖρε καί εὐφραίνου, Μαρίνα, γιατί ἔφθασε ἡ ὥρα νά λάβεις τό στεφάνι τῆς νίκης καί νά εἰσέλθεις στήν Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ τήν ἐπουράνιο». Ὅλη αὐτή ἡ θεοφάνεια ἐνθάρρυνε πολύ τήν ἁγία Μαρίνα καί τῆς θεράπευσε τίς πληγές, πού εἶχε ἀπό τό μαρτύριό της. Μετά τήν θεία αὐτή ὀπτασία, τήν ἄλλη μέρα, ὁμολόγησε μέ μεγαλύτερο θάρρος στόν ἄρχοντα τήν πίστη της στόν Ἰησοῦ Χριστό, χλευάζοντας τά εἴδωλα καί λέγοντας ὅτι ὅσοι τά λατρεύουν εἶναι στό ψέμα καί τήν πλάνη.

5. Μάνιωσε περισσότερο ὁ τύραννος Ὀλύμβριος καί ὑπέβαλε σέ νέα βασανιστήρια τήν νεαρή κοπέλλα. Τήν κρέμασαν γυμνή σέ ἕνα ξύλο καί ἔκαιγαν τίς πλευρές της καί τό στῆθος της μέ λαμπάδες. Ἔπειτα ἔφεραν ἕνα μεγάλο-μεγάλο λέβητα καί τόν γέμισαν μέ νερό. Ξεκρέμασαν τήν Ἁγία ἀπό τό ξύλο καί τήν βούτηξαν στόν λέβητα κατακέφαλα γιά νά πνιγεῖ. Ἀλλά ἐκείνη τήν ὥρα, χριστιανοί μου, ἔγινε μεγάλος σεισμός καί φάνηκε πάλι ἡ θεία Περιστερά, πού εἴπαμε παραπάνω, κρατώντας αὐτή τήν φορά στό στόμα της ἕνα στεφάνι καί τό ἔδωσε στήν μάρτυρα λέγοντάς της ὅτι αὐτό εἶναι ἀπό τήν Δεξιά τοῦ Ὑψίστου. Τό θέαμα αὐτό τό εἶδαν καί τό ἄκουσαν πολλοί εἰδωλολάτρες καί τούς ἔκανε νά πιστεύσουν καί αὐτοί στόν Ἰησοῦ Χριστό καί νά Τόν ὁμολογήσουν γιά ἀληθινό Θεό. Γιά τήν ὁμολογία τους δέ αὐτή ὁ σκληρός Ὀλύμβριος διέταξε νά θανατωθοῦν καί ἔτσι βαπτίστηκαν ὅλοι αὐτοί στό αἷμα τους. Ἀμέσως ἔπειτα, βλέποντας τήν ἧττα του ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας, εἶπε γιά τήν ἁγία Μαρίνα νά ἀποκεφαλιστεῖ. Πῆραν λοιπόν οἱ δήμιοι τήν ἁγία Μαρίνα καί τήν ὁδήγησαν στόν τόπο τῆς καταδίκης. Αὐτή δέ, πρίν ἀπό τόν ἀποκεφαλισμό της, ζήτησε νά προσευχηθεῖ. Στήν προσευχή της ἡ Ἁγία ζήτησε νά ἔρχεται εὐλογία καί Χάρη ἀπό τόν Θεό σέ ὅποιον ἐπικαλεῖται τήν βοήθειά της. Ἔπειτα τήν ἀποκεφάλισαν.

6. Ἐνθυμούμενοι καί ἐμεῖς τήν προσευχή αὐτή τῆς παρθενομάρτυρας ἁγίας Μαρίνας, τήν παρακαλοῦμε νά πρεσβεύει στόν Ἰησοῦ Χριστό γιά μᾶς νά μᾶς δίνει τήν Χάρη Του, νά Τόν ἀγαπᾶμε, νά τηροῦμε τό ἅγιο θέλημά Του καί νά δίνουμε καί ἐμεῖς θαρραλέα μαρτυρία γιά τήν πίστη μας, ὅπου οἱ περιστάσεις τό καλοῦν ἤ θά τό καλέσουν. –Δι᾽ εὐχῶν τῆς παρθενομάρτυρος ἁγίας Mαρίνας, Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς, ΑΜΗΝ.


Η αδικια μαζευει οργη Θεου

12:00:00 π.μ.


Μεγάλη υπόθεση να έχει ο άνθρωπος την ευλογία του Θεού! Πλούτος είναι!

Ό,τι έχει ευλογία, στέκει, δεν γκρεμίζεται. Ότι δεν έχει ευλογία, δεν στέκει. Η αδικία είναι μεγάλη αμαρτία.

Όλες οι αμαρτίες έχουν ελαφρυντικά, η αδικία δεν έχει μαζεύει οργή Θεού. Φοβερό! Αυτοί που αδικούν, βάζουν φωτιά στο κεφάλι τους.

Από την μια μεριά βλέπεις να κάνουν μια αδικία και από την άλλη να πεθαίνουν δικοί τους άνθρωποι και να μη δίνουν σημασία.

Πώς να κάνουν προκοπή οι άνθρωποι με τόσες αδικίες; Κάνουν αυτά που κάνουν, δίνουν δικαιώματα και στον διάβολο, γι’ αυτό μετά περνούν δοκιμασίες, τους βρίσκουν αρρώστιες κ.λπ. και σου λένε: «Κάνε προσευχή να γίνω καλά».

Τα περισσότερα κακά που συμβαίνουν είναι από αδικίες. Όταν λ.χ. μαζεύεται με αδικία η περιουσία, ζουν οι άνθρωποι λίγα χρόνια σαν αρχοντόπουλα και μετά τα δίνουν, όσα μάζεψαν, στους γιατρούς.



Τί λέει ο Ψαλμός; «Κρείσσον ολίγον τω δικαίω υπέρ πλούτον αμαρτωλών πολύν». «Ανεμομαζώματα, ανεμοσκορπίσματα». Όσα μαζεύουν, φεύγουν, όλα εξανεμίζονται. Σπάνια, σε πολύ λίγους συμβαίνει να είναι οι αρρώστιες, οι χρεωκοπίες κ.λπ. μια δοκιμασία του Θεού.



Αυτοί θα έχουν καθαρό μισθό. Σ’ αυτήν την περίπτωση συνήθως γίνονται ύστερα πιο πλούσιοι, σαν τον Ιώβ. Αλλά και πολλοί άνθρωποι που βγαίνουν άλειωτοι είναι και από αυτό, κάποια αδικία έχουν κάνει.



Από το βιβλίο «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο»

 
Copyright © ΕΛΛΑΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Designed by OddThemes | Distributed By Blogger Templates20